Gölge

 Her bir duygu böylesine acı içinde geçerken ruhuma nasıl suçlayabilirim hiçbir şey hissetmiyor oluşunu Ruhumun ışığı geçirmeyişini, bir tebessüme yeşertmediği o toprakları nasıl suçlarım Yalnızca yaşların aktığı bir karanlıkta hiçbir çiçeğin açmamasını nasıl yanlış bulabilirim Gözlerimin önünde yaşanan onca kargaşayı nasıl izah edebilirdim kalıcı hasarlar vermeden ruhuma Yapamazdım. Yapamadım. Ruhum karanlıklar altında kaldı bir başına. Hiçbir ışık huzmesi giremedi içeriye bir duygunun varlığıyla yalnızca o harabe odanın dışında akan yaşların sesini işitti  Korktu bu hayatın onu yutmasından, sonsuza kadar silmesinden. Sindi bir köşeye ve hiç ses çıkarmadan bekledi. Karanlıklara dahi saldırdılar. Dışarıda kalmadı yalnızca o gürültü.  Yardım isteyecek kadar bile sesi çıkmadı ruhumun .  Köşesine çekildiği yerde öylece yığılıp kaldı..